یهودستیزی در استرالیا در دو سال اخیر بهطور کمسابقهای اوج گرفته و بخش مهمی از این موج، واکنشهای افراطی – هم یهودستیزانه و هم اسلامهراس – به جنگ غزه و سیاستهای دولت نتانیاهو است. تداوم جنگ، نسل کشی و کشتار گسترده غیرنظامیان و بحران مشروعیت بینالمللی اسرائیل، فضا را برای رادیکالیزه شدن گفتمانها در سراسر جهان باز کرده و امنیت جمعی را تضعیف کرده است.[1][2][3][4] در عین حال این رژیم همواره با گرفتن انگشت اتهام به سمت دیگران، در رویه ای طولانی مدت و چند ده ساله، تلاش کرده فساد ذاتی خود را کمرنگ جلوه داده و با بوق بلند رسانه ای ، از سوسابقه فراموشکاری جوامع استفاده کند و اکنون ، به نقطه حاد نسل کشی ، افزایش درگیریهای مذهبی، دامن زدن به درگیریهای قومیتی، در نقطه ای دور از خاستگاه اولیه خود یعنی آلمان و آمریکا رسیده است.یهودستیزی در استرالیا؛ ابعاد و آمار
گزارش شورای اجرایی یهودیان استرالیا نشان میدهد از اکتبر ۲۰۲۳ تا پاییز ۲۰۲۴ تعداد رخدادهای یهودستیزانه بیش از سه برابر شده و به حدود دو هزار مورد رسیده است. این روند در سال بعد نیز ادامه یافته و در بازه اکتبر ۲۰۲۴ تا سپتامبر ۲۰۲۵، ۱۶۵۴ حادثه ثبت شده که حدود پنج برابر میانگین دههٔ قبل از جنگ غزه است.[2][4]
در کنار توهین و تهدید، مواردی چون آتشزدن و خرابکاری در کنیسهها، تخریب اموال، و حملات فیزیکی نیز ثبت شده که بهویژه حملهٔ آتشسوزی به کنیسهٔ «اداس اسرائیل» در ملبورن به نقطهٔ عطفی در احساس ناامنی جامعهٔ یهودی تبدیل شد. تیراندازی مرگبار در گردهمایی حنوکا در ساحل بوندای در دسامبر ۲۰۲۵ نیز اوج دیگری از این ناامنی بود و نشان داد تهدید از مرحلهٔ شعار به خشونت مسلحانه رسیده است.[5][1][2]پاسخ دولت استرالیا و بحران همزیستی
در واکنش به این وضعیت، دولت استرالیا یک نمایندهٔ ویژه برای مقابله با یهودستیزی منصوب و یک برنامهٔ ملی برای رصد و پیشگیری تدوین کرده است. پلیس فدرال نیز یک «تاسکفورس ویژهٔ یهودستیزی» برای رسیدگی هماهنگ به تهدیدها و خشونتها تشکیل داده است.[6][7][1]
با وجود این اقدامات، رهبران جامعهٔ یهودی میگویند سطح تهدید «بیسابقه» است و همزمان، جامعهٔ مسلمان نیز از رشد اسلامهراسی، تهدید و حمله به مساجد و فعالان طرفدار فلسطین شکایت دارد. نسل کشی در غزه شکافهای اجتماعی را عمیقتر کرده و احساس میشود که محیط سیاسی بینالمللی و پیامهای متناقض دولتها، همزیستی اقلیتها در استرالیا را تحت فشار قرار داده است.[1][2][5]نقش نتانیاهو و سیاستهای دولت اسرائیل
سیاستهای دولت نتانیاهو در غزه و کرانهٔ باختری – از جمله تلفات گسترده غیرنظامیان، محاصره، تخریب زیرساختها و مخالفت عملی با راهحل دو کشوری – مشروعیت بینالمللی اسرائیل را بهشدت تضعیف کرده است. منتقدان در جهان، از حقوقدانان بینالمللی تا برخی رهبران پیشین اسرائیل، این سیاستها را متهم به جنایت جنگی و حتی نسلکشی کرده و دادگاه کیفری بینالمللی نیز برای نتانیاهو و وزیر دفاع سابق حکم جلب صادر کرده است.[3][2]
در چنین فضایی، بسیاری از دولتها و افکار عمومی در جنوب جهانی و حتی برخی متحدان سنتی غربی، اسرائیل را بهعنوان بازیگری میبینند که با نادیده گرفتن قواعد جنگ و حقوق بشر، نظم بینالمللی مبتنی بر قانون را تضعیف میکند. بیاعتنایی مداوم دولت نتانیاهو به انتقادهای جهانی، فضای خشم و ناامیدی را تشدید میکند و بستر روانی مناسبی برای رشد افراطگرایی – از یهودستیزی تا اسلامهراسی – فراهم میآورد.[4][2][3]از نسل کشی غزه تا ناامنی جهانی
افزایش جهشی یهودستیزی فقط به استرالیا محدود نیست؛ در بسیاری از کشورها، از آمریکا تا اروپا، پس از ۷ اکتبر حوادث ضد یهود و نیز حملات ضد عرب و ضد مسلمان بالا رفته است. این پیوند نشان میدهد سیاستهای خشونتمحور در غزه، نهتنها فلسطینیان، که یهودیان و مسلمانان در جوامع دیاسپورا را نیز در معرض خطر قرار داده است.[2][4][1]
ادامهٔ جنگ، با تولید تصاویر مکرر از کشتار و ویرانی، روایتهای سادهانگارانه «یهود در برابر مسلمانان» را تقویت میکند و مرز میان نقد مشروع سیاست اسرائیل و نفرت نژادی از یهودیان را برای بخشی از افکار عمومی مخدوش میسازد. در چنین شرایطی، رهبران مسئول و نیروهای مترقی باید بهطور همزمان با یهودستیزی و اسلامهراسی مقابله کنند و تأکید کنند که مخالفت با سیاستهای نتانیاهو نباید به نفرت از یهودیان و حمایت از حقوق فلسطینیان نباید به نفرت از یهودیان در هر کجا تبدیل شود.[7][1][2]
هر چند سیاست دولت اسرائیل، تخریب حرمت و هتک حرمت اتباع فلسطینی، ایرانی و مسلمانان در هر کجای دنیا و در هر رده اندیشه است، جامعه روشنفکری مسلمانان ، نباید با کرامت مردم غزه ، کشتار را پاکشویی کنند. غزه و حرمت کودکان شهید، چیزیست که گواه آن خود خداوند است.
دکتر امیرعلی رستم داودپور
دبیر انجمن قانون و شفا
